fbpx
skip to Main Content

De ivoornoot

In 2011 werd een dieptepunt bereikt toen er in dat jaar 40.000 Afrikaanse olifanten werden vermoord voor hun slagtanden. Dankzij internationale inspanningen is het aantal gedode Afrikaanse olifanten sinds 2011 afgenomen tot ongeveer 10.000-15.000 dieren per jaar. Hoewel dit cijfer duidelijk weergeeft dat er jaarlijks nog steeds enorm veel olifanten worden gedood voor hun ivoor, is gebleken dat de internationale inspanningen om de illegale handel in ivoor te stoppen wel enige impact hebben gehad. Overheden en bedrijven die de illegale ivoorhandel verder willen aanpakken, hebben onlangs een handboek met richtlijnen up-to-date gemaakt, dat bedoeld is om het voor wetshandhavers eenvoudiger te maken om ivoor te identificeren en te bepalen van welke soort het afkomstig is. In het handboek staan daarnaast methoden beschreven om online veilingen van olifantenivoor te herkennen en voorbeelden van zinnen en trucs die verkopers gebruiken, zodat er beter gehandhaafd kan worden. Het handboek geeft ook duidelijke richtlijnen hoe men olifantenivoor kan onderscheiden van mammoetivoor, dat vaker voorkomt naarmate de klimaatverandering de permafrost doet smelten en de skeletten van de uitgestorven soort in Siberië en elders blootlegt.

De handel in producten gemaakt van plantaardig ivoor als vervanger van het dierlijke ivoor is de laatste jaren sterk toegenomen. Hierdoor is het voor wetshandhavers veel moeilijker geworden om plantaardig ivoor te onderscheiden van het echte olifantenivoor. In het handboek staat uiterst genuanceerd beschreven hoe men plantaardig ivoor kan onderscheiden van ivoor van olifanten. Het handboek moet een belangrijk hulpmiddel worden voor douanebeambten, politieagenten en wetshandhavers wereldwijd om verschillende vormen van authentiek ivoor te onderscheiden van alternatieve en veel voorkomende producten die gemaakt zijn van de ivoornoot.

Argument tegen stropen
Tagua, ofwel plantaardig ivoor, is de noot van de Taguapalm. Deze boomsoort, de Phytelephas macrocarpa, groeit in de tropische regenwouden van de Zuid-Amerikaanse kustregio’s grenzend aan de Stille Oceaan. De naam Phytelephas macrocarpa is afgeleid van het Griekse ‘phyton’ (plantaardig) en ‘elephas’ (olifant), met een verwijzing naar het ivoor. De Taguapalm komt vooral in Colombia, Peru, Ecuador, Panama en Brazilië voor en wordt gemiddeld zo’n 6 tot 9 meter hoog. Het duurt 15 tot 20 jaar voordat zij haar eerste noten produceert. De Taguanoten, ook wel ivoornoten genoemd, groeien in gepantserde clusters, waarin een groot aantal noten zitten. De noten zijn gemiddeld zo groot als een walnoot. Chemisch gezien bestaan ze uit pure cellulose. Wanneer de ivoornoten rijp zijn, breken de clusters open en vallen ze op de grond. Vervolgens worden de noten verzameld en gedroogd in de zon. De ivoornoten moeten op natuurlijke wijze worden gedroogd, omdat bij versneld drogen in een oven het plantaardig ivoor bros wordt. De cellulaire structuur en korrel van het plantaardige ivoor is vergelijkbaar met olifantenivoor, maar heeft een hogere dichtheid, is zachter en flexibeler. De ivoornoten zijn goed te bewerken tot een veelheid aan producten van verschillende afmetingen en vormen. Ook zijn de noten in elke denkbare kleur te verven. Tagua is hiermee een uitstekend en vriendelijk alternatief voor het gebruik van olifantenivoor. Een Taguapalm produceert jaarlijks evenveel ivoor als een gemiddelde vrouwelijke Afrikaanse olifant. Hiermee is de ivoornoot een extra argument tegen het stropen van olifanten voor hun ivoor.

Natuurlijk alternatief
De ivoornoten worden geoogst nadat de rijpe vruchten op de grond gevallen zijn. Hierbij wordt geen schade aan het regenwoud toegebracht. De palm, die 20 jaar moet groeien om vruchten te kunnen leveren, gedijt alleen goed in zijn natuurlijke omgeving, het regenwoud. Het verzamelen, bewerken en verkopen van Taguaproducten biedt werk en inkomsten aan de lokale bevolking, wat leidt tot duurzame economische ontwikkeling. Doordat de bewoners van tropische regio’s in Zuid-Amerika een economisch belang hebben bij het behoud van het regenwoud, zullen zij dit ook beter willen beschermen. Plantaardig ivoor is daarom het enige natuurlijke alternatief voor dierlijk ivoor!

Back To Top