Ga naar hoofdinhoud

Groep seniorwezen ‘ontvoert’ weesolifantje

Esoit, Olorien en hun goede vriend Lodo zijn pas enkele maanden in de opvang in Ithumba in Kenia. Hier worden ze de komende jaren verder voorbereid op een zelfstandig leven in het wild. In de korte tijd dat ze in de opvang zijn hebben ze zich goed aangepast aan de dagelijkse routine. Net als hun vrienden Roho en Naleku kunnen ze kunnen het bijzonder goed vinden met de seniorwezen en omgekeerd is dat ook zo. De oudste seniorwees Yatta beseft, door de handelingen van de verzorgers, dat de jongste weesolifantjes aan het eind van de dag terug moeten naar de opvang. Soms brengt haar groep de wezen zelfstandig terug. Maar dat geldt niet voor álle seniorwezen.
Lodo.

Eind april werd Lodo, een vriendje van Esoit en Olorien, door een groep seniorwezen meegenomen, maar het was de verzorgers ontgaan met welke groep hij precies was meegegaan. Na bijna een week te hebben gezocht was een doorbraak. Toen men ten oosten van de opvang aan het zoeken was, zagen de verzorgers seniorwezen Wendi, Lualeni en hun dochters, samen met Lodo! Wendi staat bekend om haar eigenzinnigheid en ze werkt zelden mee. De verzorgers leidden Wendi’s groep op zo’n subtiele manier naar het terrein van de opvang, dat de seniorwezen niet eens doorhadden dat ze werden aangestuurd. Zoals de verzorgers al hadden verwacht bood alleen Wendi enige weerstand, maar het team had een afleidingstactiek paraat. Eenmaal binnen de hekken van de opvang deelden ze een hele zak met bijvoeding uit. Terwijl de seniorwezen genoten van dit extra feestmaal, leidden de verzorgers Lodo bij hen vandaan. Esoit, Naleku, Naboishu, Olorien en Roho vormden een kring rond hun vriendje en verwelkomden hem terug met een wirwar van knuffels.

Lenana en Lodo (rechts).

Lodo is nog maar een jong olifantje van 3,5 jaar. Hij heeft zijn melkfles nog hard nodig, vooral met het droge seizoen in aantocht. De verzorgers wisten dat ze op hun hoede moesten zijn voor de seniorwezen, die vastberaden waren om Lodo, Esoit, Olorien, Roho en/of Naleku met zich mee te nemen. Sinds de situatie met Lodo is er een kat-en-muisspel gaande tussen Wendi’s groep en de verzorgers. Bij het spotten van Wendi’s groep seniorwezen, leidden de verzorgers de weeskudde telkens in de tegenovergestelde richting. Maar olifanten zijn erg slim dus ze hadden deze tactiek al snel door. De seniorwezen kennen bovendien alle gebruikelijke verblijfplaatsen van de wezen. Dus plaatsten ze zichzelf op een strategische plek op de route, zodat de verzorgers niet om hen heen konden. Op een nacht brachten ze zelfs de nacht door voor de opvang. Naast Wendi staat ook haar vriendin Narok erom bekend dat ze graag weesolifantjes meeneemt. Sterker nog, zij was het die er met Lodo ervandoor was gegaan. Toen Narok zich op een middag bij het modderbad tussen de afhankelijke weeskudde mengde, wisten de verzorgers dat ze een nieuwe ontvoering moesten voorkomen. Ze begeleidden de weesolifantjes snel uit het water en dirigeerden de groep naar het oosten, Narok bleef teleurgesteld achter.

De groep van Wendi.

Opmerkelijk is het feit dat Wendi’s groep de opvang en de andere vaste plaatsen van de weeskudde juist heeft vermeden toen ze Lodo bij zich hadden. Nu hij weer terug is bij de weeskudde, wagen ze telkens een nieuwe poging om hem of een van zijn vriendjes mee te nemen. Hun ‘ontvoeringen’ zijn beslist niet kwaadaardig bedoeld. De seniorwezen houden gewoon heel veel van de weesolifantjes. Uit liefde willen ze dolgraag voor hen zorgen door ze in hun eigen groep op te nemen. Alleen beseffen ze onvoldoende dat Lodo en zijn vriendjes nog melk-afhankelijk en te jong zijn om met hen mee te gaan! Helemaal met het droge seizoen in aantocht!

Back To Top