skip to Main Content

Terugdringen van natuurcriminaliteit

Participatie van de gemeenschap essentieel voor het terugdringen van natuurcriminaliteit in Zimbabwe
Leden van de lokale bevolking die in de gebieden leven waar wilde dieren voorkomen, worden vaak onder druk gezet en gedwongen om samen te werken met stroperskartels. Door de houding van de gemeenschap ten opzichte van natuurbehoud te verbeteren en ze tot bewakers van de natuur en het milieu in hun leefgebied op te leiden, kan de natuurcriminaliteit worden verminderd, volgens natuurbeschermers in Zimbabwe. De medewerking van lokale gemeenschappen aan natuurbeschermings-initiatieven in het eigen leefgebied is van cruciaal belang, aangezien de lokale bevolking daardoor ook inzichtelijk is geworden in hoe belangrijk het is om zelf het initiatief te nemen om mens-dierconflicten terug te dringen.
Amos Gwema, het hoofd van de Zimbabwe Parks and Wildlife Management Authority, is van mening dat de deelname van lokale gemeenschappen van essentieel belang is voor het succes van natuurbeschermingsinitiatieven en bij het aanpakken van wildlife-gerelateerde criminaliteit. Door nauw samen te werken met lokale gemeenschappen wordt essentiële informatie verkregen, aangezien stropers meestal uit de gemeenschap komen en zich daar ontdoen van hun gestroopte buit, verklaarde Gwema in april 2022 tegen journalisten tijdens een conservatieworkshop in stad Victoria Falls.
Vroeger werden lokale gemeenschappen nauwelijks betrokken bij natuurbehoud en was men in de overtuiging dat het beschermen van wilde dieren de plicht was van ZimParks, de politie of de overheid. Juist door het anders aan te pakken en ervoor te kiezen om samen te werken met de gemeenschap heeft ZimParks aanzienlijke successen geboekt op het gebied van natuurbescherming, waar zowel de wilde dieren als  de gemeenschap profijt van hebben.
Gwema, die verantwoordelijk is voor onderzoek naar en inlichtingen over natuurcriminaliteit bij ZimParks, gaf aan dat de autoriteit voorlichting heeft gegeven aan gemeenschappen over het belang van natuurbehoud en over de gevaren en gevolgen van het plegen van natuurcriminaliteit. Gwema is verheugd te kunnen melden dat er positieve feedback is geweest. Een voorbeeld daarvan is dat een gemeenschap in de buurt van Hwange onlangs een dode olifant heeft gevonden en dat aan de autoriteiten heeft gemeld, in plaats van zelf het ivoor van het dier te verwijderen om het te verkopen. De autoriteiten hebben later bevestigd dat het ivoor nog ter plaatse was. Om de gemeenschap te bedanken voor de medewerking, heeft ZimParks een financiële beloning gegeven aan de gemeenschap die de informatie heeft verstrekt. Dat laat zien dat de gemeenschap tegenwoordig een positieve benadering van natuurbehoud hanteert, in plaats van te kiezen voor de verkoop van het ivoor. ZimParks heeft een contract met de lokale gemeenschap afgesloten dat men in ruil voor inlichtingen over criminele activiteiten een financiële beloning ontvangt. Helaas zijn de beloningen niet heel aantrekkelijk, daarom maakt men achter de schermen ook gebruik van informanten.
Het hoofd van ZimParks betreurt dat criminele buitenstaanders helaas vaak misbruik maken van gemeenschappen door ze tot misdaad te dwingen. Hij verwees als belangrijkste voorbeeld naar de cyanidevergiftigingszaak uit 2013 waarbij meer dan 300 olifanten in het Hwange National Park werden gedood. De massale vergiftiging werd door ZimParks beschouwd als een nationale ramp. In de ‘cyanide-zaak’ hebben criminelen leden van een lokale gemeenschap min of meer geronseld door hen een groot geldbedrag voor te houden als beloning voor hun medewerking. Volgens de criminelen leverde een gemiddelde jongvolwassen olifant 20 tot 30 kilo ivoor op. Dat betekende dat men $ 1.500 Amerikaanse dollar kon verdienen aan één olifant. Voor de arme dorpelingen was dat enorm veel geld, waardoor 23 dorpelingen bezweken onder de druk van de criminelen en overgingen tot criminele handelingen. Volgens de ZimParks-functionaris was de officiële waarde van ivoor $ 250 Amerikaanse dollar per kilogram. Dat geeft aan hoeveel de criminele opdrachtgevers aan de vermoordde olifanten hebben verdiend en misbruik hebben gemaakt van de onwetende lokale gemeenschap.
In de kwestie rond de cyanide vergiftigingen in 2013 was het uiteindelijk de lokale gemeenschap zelf die de autoriteiten heeft ingelicht over de woning, waarin de criminelen zich zouden ophouden en het voertuig dat werd gebruikt. De woning werd doorzocht, waarbij cyanide werd aangetroffen, wat leidde tot de arrestatie van 23 dorpelingen, die ook ivoor in hun bezit hadden. De 23 beschuldigden waren afkomstig uit de lokale gemeenschap Tsholotsho, 22 mannen en één vrouw,. Ze werden veroordeeld tot gevangenisstraffen van minimaal 14 jaar en hoger. Uit het onderzoek bleek dat de 23 veroordeelden samenwerkten met een kartel. Het voertuig was van criminelen uit de plaats Bulawayo. Zij waren degenen die de cyanide naar de lokale gemeenschap brachten en 23 personen ertoe hebben aangezet tot het doden van 300 olifanten, zodat ze zelf buiten schot bleven. De criminelen uit Bulawayo werden weliswaar opgespoord en gearresteerd, maar kwamen er slechts met een geldboete vanaf, de maximumstraf voor het bezit van cyanide in die tijd, én omdat de criminelen geen ivoor in hun bezit hadden. Gwema merkte op dat de 23 inwoners van Tsholotsho op het moment van hun arrestatie stonden te wachten om het ivoor aan de criminelen uit Bulawayo te kunnen overhandigen. Uiteindelijk waren zij degenen met zware straffen, terwijl de criminelen van het kartel nog steeds vrij rondlopen’, aldus de ZimParks-functionaris.
Roger Parry, manager bij de Victoria Falls Wildlife Trust erkent dat samenwerking met de lokale gemeenschappen van vitaal belang is om ervoor te zorgen dat de natuur beter wordt beschermd en de stroperij afneemt. De trust heeft een programma met de naam ‘Community Guardians’ ontwikkelt, waarbij de lokale bevolking een actieve rol speelt bij het verminderen van mens-dierconflicten en criminele activiteiten. De Community Guardians veranderen de denkwijze van gemeenschappen over mens-dierconflicten en stroperij. Binnen de lokale gemeenschappen zijn er managers aangesteld, zij hebben de leiding in het bedenken en uitvoeren van diervriendelijke oplossingen om meer conflicten te voorkomen. Zo heeft men ontdekt dat het harde geluid dat vuvuzela’s maken wilde dieren afschrikt waardoor ze afstand houden en mens-dierconflicten uitblijven. De vuvuzela’s worden tegenwoordig veelvuldig gebruikt als er een mens-dierconflict dreigt te ontstaan. Door middel van het opzetten van gesloten mobiele boma’s voor het vee, waar roofdieren niet in kunnen komen wordt het vee van de gemeenschappen goed beschermd. Gaandeweg beginnen mensen te begrijpen dat duurzaamheid en natuurbehoud heel belangrijk is.
Back To Top